Tańce Opolskie

TAŃCE OPOLSKIE

Wykonanie: grupy reprezentacyjne                         grupa młodzieżowa

Choreografia: Kazimierz Ratajczak                         Grzegorz Kłaczek

Opracowanie muzyczne: Tadeusz Hajduk                Tadeusz Hajduk

Opracowanie wokalne: Barbara Stanisz

 

Opolszczyzna to obszar, leżący w obrębie historycznego Górnego Śląska, który na skutek procesów historycznych, nabrał odrębnego charakteru od jego wschodniej, wielkoprzemysłowej części. Pod nazwą Śląsk Opolski oznaczano etnicznie polski region kulturowy i językowy, leżący w granicach Niemiec w latach 20. i 30. XX wieku, położony nad środkową i górną Odrą lub po prostu tę część rejencji opolskiej, która po III Powstaniu Śląskim pozostała w Niemczech. Folklor taneczny Opolszczyzny często jest błędnie utożsamiany z folklorem Górnego Śląska i tańcami Rozbarskimi. W prawdzie pojawiają się elementy wspólne na obydwu obszarach jak np. taniec koziery, lecz należy pamiętać, że w tym przypadku jest to taniec wywodzący się z ziemi opolskiej. Tak ja na pozostałych obszarach górnego i dolnego, tak i na ziemi opolskiej ulubionymi tańcami miejscowych ludności były polki, walczyki i tańce chodzone. Jednym z najstarszych i najbardziej charakterystycznych tańców dla tego regionu jest bulgier – taniec chodzony w metrum 4/4. Należy wspomnieć także o pierwotnych tańcach, zachowanych do dnia dzisiejszego takich jak: koza, monika czy krakowianka. Na zabawach i weselach popularnością cieszyły się także mazurki, walczyki nazywane na Śląsku waloszkami oraz tańce zapożyczone z obszaru dzisiejszego śląska jak np. młynek raciborski czy grozik potocznie zwany „siała baba mak”.


opracowanie tekstu: Daniel Dziurka

szkic stroju: Karolina Duraj

Autor: Dawid Tomczyk